Klassieke kolomchromatografie

Klassieke kolomchromatografie, ook bekend als vloeistof-solide chromatografie, is een techniek voor het scheiden van opgeloste stoffen op basis van het verschil in verdeling tussen een stationaire fase (meestal een solide adsorbens) en een mobiele fase (oplosmiddel) . kan worden samengevat als volgt: met behulp van de vaste fase is de oplossing van de oplossing van de oplossing van de oplossing van de oplossing van de oplossing van de oplossing van de oplossing van de oplossing van de oplossing van de oplossing van de oplossing is de oplossing voor de variabele van de mengsel door de verschillende component van de mixen door de volgende fase van de oplossing van de oplossing is de oplossing van de mixen door de volgende fase te gebruiken, de oplossing van de oplossing is de oplossing voor de variabele component door de volgende fase van de oplossing van de oplossing van de oplossing van de oplossing is de oplossing van de mixen door de variabele van de mengsel door de variabele componerende componerende componerende componerende collecties. Distributiecoëfficiënten tussen de vaste fase en de mobiele fase .

In kolomchromatografie is de stationaire fase meestal samengesteld uit poreuze deeltjes (zoals silicagel, aluminiumoxide, activeerde koolstof, enz. .), die een groot specifiek oppervlak en adsorptiecentrum heeft en kan de mobiele fase zijn, Moleculen uit de stationaire fase, en de selectie ervan moet worden bepaald op basis van de polariteit van de opgeloste stof en de adsorptiekarakteristieken van de adsorbens .

In het scheidingsproces wordt de mengseloplossing geïntroduceerd in de kolom met de stationaire fase . Met de stroom van de mobiele fase, bewegen de componenten de kolom met verschillende snelheden af ​​vanwege de verschillende adsorptiecapaciteit van de stationaire fase . Echter, de meer polaire componenten zijn de component bij de stationsfase, dus ze bewegen langzaam {}}. Polariteit wordt eenvoudig weggelaten door de mobiele fase en de bewegende snelheid is sneller . Op deze manier vormt elke component een aantal kleurbanden op de kolom om scheiding te bereiken .

► Doel van afgeleide behandeling
Het belangrijkste doel van derivatisering is om de fysicochemische eigenschappen van analyten te wijzigen, zodat ze meer geschikt zijn voor scheiding en detectie door de kolomchromatografie . specifiek, derivatenverwerking kan de volgende doelen bereiken:

1) Verbeterde detectieprestaties: door de introductie van functionele groepen die gemakkelijk te detecteren zijn, genereert de analyt een sterker signaal op de detector, waardoor de gevoeligheid en nauwkeurigheid van de detectie wordt verbeterd .
2) Verander de moleculaire structuur of polariteit: pas de polariteit van de analyt aan om zijn scheiding op de kolom te verbeteren en piektrailering te verminderen en te overlappen .
3) Verhoogde volatiliteit: voor sommige niet-vluchtige analyten kan derivatisering hun volatiliteit verbeteren, waardoor ze gemakkelijker te scheiden en detecteren in gaschromatografie .
4) Stabiele analyt: gevoelige functionele groepen in de analyt kunnen worden beschermd door derivatisering om afbraak of verandering te voorkomen tijdens scheiding en detectie .

► Het type afgeleide behandeling
Derivatisering is voornamelijk verdeeld in twee typen: derivatisering vóór de kolom en derivatisering na de kolom:

1) Afleiding vóór de kolom:
Voordat de analyt de kolom binnenkomt, reageert deze chemisch met de afgeleide om de derivaten te produceren .
De derivaten worden vervolgens gescheiden en gedetecteerd op een kolom .
Precolumn-derivatisering heeft de voordelen van vrije reactiecondities en eenvoudige multi-step-reactie, maar het kan ook onzuiverheden introduceren of monsters verliezen .
2) Post kolomafleiding:
De analyten worden eerst gescheiden op de chromatografische kolom en reageren vervolgens chemisch met de derivaten in de derivatencel .
De resulterende derivaten worden vervolgens ingevoerd in de detector voor detectie .

Afleiding na de kolom heeft de voordelen van goede reproduceerbaarheid en minder beïnvloedende factoren, maar het vereist extra instrumenten en apparatuur .
► Toepassingsvoorbeelden van afgeleide verwerking
In de extractie en scheiding van natuurlijke farmaceutische chemische componenten kan het gecombineerd met derivatenverwerkingstechnologie de volgende toepassingen bereiken:

1) Verbeterde detectiegevoeligheid: bijvoorbeeld in aminozuuranalyse kan de introductie van gemakkelijk detecteerbare functionele groepen (zoals fluoroforen) door pre-column-derivatisering de signaalsterkte van aminozuren op de detector verhogen, waardoor de gevoeligheid van de detectie . wordt verbeterd.
2) Verbetering van het scheidingseffect: voor sommige verbindingen met vergelijkbare polariteit of vergelijkbare structuur kan de polariteit worden aangepast door derivatiseringsbehandeling, zodat het scheidingseffect op de chromatografische kolom kan worden verbeterd . Bijvoorbeeld in de analyse van flavonoïden, verschillende functionele groepen kunnen worden geïntroduceerd door derivatisatie -behandeling en het verbeteren van de scheidingseffect.}}}}}}}}}..
3) Bescherming van gevoelige functionele groepen: voor analyten die gevoelige functionele groepen bevatten (zoals fenolhydroxyl, amino, enz. .), kan derivatisering deze functionele groepen beschermen tegen degradatie of verandering tijdens scheidings- en detectie . bijvoorbeeld, in koolhydratatie -analyse, hydroxylfunctionele groepen, hydroxylfunctionele groepen, hydroxylfunctional groepen. scheiding .